06 Verslavingsreclassering

BINNEN DE MUREN VAN DE GEVANGENIS

Tactus in Beeld #19 JAARGANG 05 ~ 09 2019

Hoofdstuk 6 van 9

Al weer bijna drie jaar werkt Tactus reclassering binnen de muren van de gevangenis.

De reclassering heeft de opdracht om een PP (penitentiair programma) advies op te stellen. PP is bedoeld om gedetineerden gefaseerd en ondersteund weer deel te laten nemen aan de maatschappij om zo te wennen aan vrijheden.

Met de aanvraag onder de arm ontmoeten we hem op de afdeling. Voordat er gelegenheid is om het doel van het gesprek uit te kunnen leggen vuurt hij allemaal vragen op ons af. Hij had duidelijk behoefte aan stoom afblazen! Hij was boos en teleurgesteld over de gevangenis en de reclassering en heel justitie.

Zonder oogcontact te maken raast hij door, waarbij hij zich zichtbaar kwader maakt. Dan komt het moment dat het lukt om in te breken en te vragen of hij wil dat ik uitleg waarom ik hem bezoek. Dat vindt hij goed en met enkele onderbrekingen kan ik mijn uitleg geven.

Hier blijkt hij het absoluut niet mee eens te zijn en hij start zijn verhaal weer van voor af aan. Tussendoor zegt hij een enkele keer dat het niet naar mij persoonlijk is, maar dat ik moet begrijpen dat er al veel tijd verloren is gegaan. Er is tot op heden van al zijn plannen niets terechtgekomen. Zo wilde hij tijdens zijn straf een opleiding doen, zodat hij straks kan gaan werken. “Ik ben goed bezig en gedraag mij op de afdeling en daarvoor mag ik wel eens beloond worden!” 

Meneer is nog niet zo lang geleden overgeplaatst naar onze gevangenis. Hij doet erg zijn best om niet met medegedetineerden of personeel in conflict te komen. Hij gebruikt de gesprekjes met zijn casemanager, zijn mentor en ook de reclassering om zijn spanning kwijt te raken. “En ja afgelopen week heb ik geblowd, omdat de spanning mij teveel werd en daardoor gaat mijn verlof ook niet door!”

'In ons dossier lezen we dat dit al jaren zijn gedrag is'

Hij had nog nooit gehoord van een PP en al helemaal niet dat daar reclassering bij kwam kijken. Laat staan dat hij weet aan welke voorwaarden hij moet voldoen om deel te kunnen nemen. Alles was volgens hem al geregeld door de reclassering en uitgezet door zijn casemanager. Er was echter voor de zitting alleen een rapportage uitgebracht en de casemanager had dit PP advies aangevraagd. Alles dus nog in voorbereidende fase. Het werd steeds waarschijnlijker dat hij de dingen niet begrijpt en zijn eigen interpretatie heeft. Bovendien loopt er na zijn detentie nog een reclasseringstoezicht waarvan hij niet op de hoogte was, laat staan van de bijbehorende bijzondere voorwaarden! 
In ons dossier lezen we dat dit al jaren zijn gedrag is.

De voorwaarden voor PP zijn dat men een inschrijfadres moet hebben en voor 26 uren per week dagbesteding. Daarnaast onderzoekt de reclassering of er ondersteuning of behandeling nodig is die opgenomen kunnen worden in het plan van aanpak.

Bij het volgende bezoek leek het alsof het eerste gesprek niet had plaatsgevonden. Elk volgend gesprek verliep volgens dit patroon, maar het verschil was dat hij zich gemakkelijker in de rede liet vallen. Elke toezegging tot meewerken was het gesprek daarop weer verdwenen.

Plan; meewerken aan een IQ onderzoek, zodat helder wordt of er sprake is van een beperking en welke begeleiding nodig is en waar hij op zijn plaats is als het gaat om begeleid wonen.

Je kunt namelijk niet zomaar van de ene gemeente naar de andere gemeente verhuizen als je afhankelijk bent van een bijstandsuitkering. Men hoort terug te keren naar de gemeente van herkomst, tenzij er tussen de gemeenten onderling een financieringsafspraak is gemaakt. Het plaatsen in een begeleide woonvorm in het kader van PP (Justitieel kader DBBC) kan hem helpen om in een andere omgeving te werken aan zijn toekomst. In zijn geval zou een IQ bepaling helpend kunnen zijn bij het aanvragen van een CIZ indicatie mocht een verstandelijke beperking uit het onderzoek komen.

Wat opviel was dat hem dit telkens opnieuw uitgelegd moest worden, dat het gesprek telkens op dezelfde manier begint en hij telkens aan het eind van het gesprek de keuze maakt mee te werken. Zorgelijk dus!

Kortom, er is een IQ onderzoek aangevraagd waarbij het belangrijk zal zijn om hem zodanig te begeleiden dat hij echt mee gaat werken. Mogelijk leggen we de vinger op de zere plek en laat hij ons toe hem te begeleiden.

De kans is groot dat juist zijn problematiek hem hiervan gaat weerhouden. Wij blijven doen wat we kunnen, maar er komt een moment dat zijn straf erop zit en de poort voor hem open gaat. Ik hoop dat hij dan gestut is waar nodig en dat zijn tijd in de gevangenis geen wachtkamer is geweest, maar is gebruikt om zijn delictvrije terugkeer mogelijk te maken. #IK